အသက္တစ္ႏွစ္ၾကီးျပန္ေပါ့

ဒီေန႕ ကၽြန္မရဲ႕ ေမြးေန႕ပါ။ မွတ္မွတ္ရရ ထိပ္စီးဂဏန္း အေျပာင္းအလဲ ရွိတဲ့ ေမြးေန႕ပါ။ ၂ ထိပ္စီးကေန ၃ ထိပ္စီးေပါ့။ (ခ်ဲဂဏန္းေတြ၊ ႏွစ္လံုးဂဏန္းေတြ ေပးေနတယ္ဆိုၿပီး ျပန္မဖြၾကနဲ႕ေနာ္ 😀 )

သူငယ္ခ်င္းေတြကို မုန္႕ေကၽြး၊ အေအးတိုက္ၿပီး ျဖတ္သန္းခဲ့တဲ့ အထက္တန္းေအာင္ဘ၀ ေမြးေန႕၊ အလုပ္ထဲမွာ ပင္ပန္းလြန္းလို႔ ၿပီးမွန္းမသိ ၿပီးသြားတဲ့ အလုပ္၀င္ခါစဘ၀ ေမြးေန႕၊ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းကို ဆြမ္းပို႔ရင္း ေမြးေန႕မွာ တရားအျမတ္ထြက္ေအာင္ တရားထိုင္သြားဖို႔ ဘုန္းဘုန္းက တရားေပးေတာ့ အီလည္လည္နဲ႕ မသက္မသာ အရင္းအတိုင္းျဖစ္သြားတဲ့ ဟိုမေရာက္ ဒီမေရာက္ ေမြးေန႕။  ေမြးေန႕ေပါင္း အခု 20 ေက်ာ္မွာ ကိုယ့္ေမြးေန႕ရယ္လို႔ မွတ္မွတ္သားသားရွိတာ လက္ခ်ိဳးေရလို႔ ရပါရဲ႕။ အခု ထိပ္စီးေျပာင္းသြားေတာ့ ဘယ္လိုဆင္ႏႊဲရင္ ေကာင္းမလဲလို႕ စဥ္းစားၾကည့္ပါတယ္။ ေသခ်ာတာေတာ့ ကၽြန္မ ကိုယ္ပိုင္အိမ္ေလးျဖစ္တဲ့ ဘေလာ့မွာ စာေရးျဖစ္သြားတာပဲ။

ဒီဘေလာ့ေလးကိုပဲ အိမ္ကေလးတစ္လံုးအျဖစ္ မြမ္းမံလာခဲ့ၿပီဆိုေတာ့ အိမ္ရယ္၊ ဧည့္သည္ရယ္လို႔ ျဖစ္လာၿပီေပါ့။ ကၽြန္မအိမ္ကေလးမွာ ေမြးေန႕ အထူးအစီအစဥ္အျဖစ္ ေမတၱာရပ္၀န္းမီးဖိုေဆာင္ကို ပို႔ၿပီး ေရႊရင္ေအးနဲ႕ ဧည့္ခံရမယ္။ မလုကိုလည္း ခြင့္ေတာင္းထားပါတယ္။ အဲဒီမွာ အခ်ိဳပြဲေတြလည္း အမ်ားၾကီးပဲ။ ကိတ္မုန္႕လွီးဖို႔ေတာ့ အစီအစဥ္မရွိပါဘူး။ 🙂 အဲဒီအစီအစဥ္အတြက္ ဖေယာင္းတိုင္မေလာက္လို႔ပါ 😛

ကၽြန္မကိုယ္တိုင္က ၀ိုင္ကို အလြန္ႏွစ္ၿခိဳက္ေပမယ့္ ၀ိုင္ေတာ့ မစိမ္တတ္ျပန္ဘူး။ ဒီေတာ့ ဖိုင္နယ္တုန္းက chemical က သူငယ္ခ်င္းေတြကို သတိရမိတယ္။ သူတို႕က ၀ိုင္စိမ္ရတဲ့ Project ေလ။ သူတို႕ရဲ႕ ၀ိုင္ေတြကို ဒိုင္ခံ ျမည္းေပးခဲ့တာကို လြမ္းလာတယ္။ ဆိုင္လည္း မဆိုင္ဘူးေနာ္။ ေရႊရင္ေအးရယ္၊ ကိတ္မုန္႕ရယ္၊ ၀ိုင္ရယ္၊ ကၽြန္မသတိရမိတဲ့ အရာေတြက ကၽြန္မကို ေျပာင္ျပေနၾကတယ္။ ဒီပို႔စ္မွာ ကၽြန္မစိတ္က ေလွ်ာက္သြားတဲ့အတိုင္းပဲ ကၽြန္မေရးျဖစ္တယ္။

အစားအေသာက္ေတြထက္ ကၽြန္မစိတ္မွာ သီးသန္႕ျဖစ္ေနတဲ့ အေၾကာင္းေလးေတြလည္း ရွိတယ္။ မိသားစုဘ၀ကို ၁၆ ႏွစ္သမီးရဲ႕ ေနာက္ပိုင္း အျပည့္အ၀ မခံစားျဖစ္ခဲ့ေတာ့ အဲဒီဘ၀ကို အေစာဆံုး ႏွစ္ခ်ိဳ႕ခံလိုက္တယ္။ ၁၀တန္းေအာင္စာရင္းထြက္ၿပီးကတည္းက ေဘာ္ဒါတစ္ခုမွာ စာက်က္အကူ သြားလုပ္လိုက္တာကေန ေက်ာင္းတက္တဲ့ေတာက္ေလွ်ာက္ အိမ္ကို အလည္ေလာက္ပဲ ျပန္ႏိုင္ေတာ့တာကိုး။ ၾကာလာေလ အရွိန္တက္လာေလ၊ အခ်ိဳျပင္းျပင္းနဲ႕ တျခား ေလာကဓံေတြက Fermented Gas ေတြထက္ ရွတတ ႏုိင္ခဲ့တယ္။ ဒီလိုနဲ႕ ေတာေရာက္၊ ေတာင္ေရာက္၊ ေတာမေရာက္ေတာင္မေရာက္ အလုပ္ေတြလည္း လုပ္ျဖစ္ခဲ့၊ ဘ၀ေက်ာင္းမွာ ေက်ာင္းသားဆိုးလည္း လုပ္ျဖစ္ခဲ့တယ္။ အေမကေတာ့ အဲဒီ၀ိုင္ခ်စ္သူကို ဘယ္ခရီးေရာက္မလဲ ေစာင့္မၾကည့္ႏိုင္ခဲ့ေတာ့ဘူး။ ဒီေတာ့လည္း ကိုယ္ႏွစ္ခ်ိဳ႕ခံၿပီး သိမ္းခဲ့တဲ့ ဘ၀မွာ အခါးျပင္းျပင္းက ပိုကဲလာခဲ့ျပန္ေရာ။ ဒါကပဲ ဘ၀ရဲ႕ အရသာတစ္မ်ိဳးလို႔ ေအာက္ေမ့မိပါတယ္။

အရင္တုန္းက ကၽြန္မရဲ႕ ဘေလာ့မွာ လာဖတ္သြားၿပီး ကုမ္ရာသီသူအျဖစ္ပဲ သိထားတဲ့ ဧည့္သည္ေတြကို ကၽြန္မရဲ႕ ေနာက္ထပ္ အိမ္ေလး တစ္လံုးကိုပါ မိတ္ဆက္ေပးရမွာေပါ့။ ကြန္နက္ရွင္ ျပႆနာေတြ မစမီ ဟိုးအရင္ကတည္းက လက္တည့္စမ္းထားတဲ့ ကၽြန္မရဲ႕ အိမ္အိုေလးပါ။ ပရိေဘာဂေတြ ျဖည့္လိုက္၊ ျဖဳတ္လိုက္၊ တံခါးဆီထည့္လိုက္ လုပ္ထားခဲ့ရတဲ့ အိမ္ေလးေပါ့။ ဘ၀နဲ႕ ရွင္သန္ျခင္း လို႔ နာမည္ေပးထားပါတယ္။ အခုေတာ့ ကၽြန္မရဲ႕ အိမ္ႏွစ္လံုးကို ကၽြန္မက အမည္ေပါက္ ေၾကျငာလိုက္ပါၿပီေနာ္။

ကၽြန္မ ခ်န္ထားပစ္ခဲ့တယ္လို႔ ထင္ထားခဲ့ေပမယ့္ ကၽြန္မနဲ႕အတူ အရိပ္လိုပါလာတဲ့ အတိတ္ေတြ၊ ကၽြန္မသယ္လာတယ္လို႔ ထင္ေပမယ့္ ေ၀းကြာ က်န္ရစ္ခဲ့တဲ့ မသစ္တသစ္ အေၾကာင္းအရာေတြ ……… အဲဒါေတြ အားလံုးဟာ ကၽြန္မရဲ႕ ၀ိုင္နဲ႕ ထပ္တူျပဳထားတဲ့ ဘ၀မွာ အရသာမ်ိဳးစံု ထပ္ျဖည့္ေပးေနတုန္းပါပဲ။

အခုေတာ့ ကၽြန္မဆုေတာင္းဖို႔ စိတ္ကူးရၿပီ။

ကၽြန္မအေနနဲ႕ သူမ်ားေတြအတြက္ အသံုးမ၀င္မယ့္ အကူအညီေတြခ်ည္း ေပးမိတာ မျဖစ္ရေအာင္ ကိုယ္တိုင္ကို အရင္ ျဖည့္ဆည္းရမယ္။

ကၽြန္မ ခ်စ္ခင္ရတဲ့သူေတြ၊ ကၽြန္မကို ခ်စ္ခင္ၾကသူေတြ၊ ၿပီးေတာ့ လူ႕ဘ၀မွာ အသက္ရွင္ ရပ္တည္ေနဖို႔ ႐ုန္းကန္ေနၾကရသူေတြအားလံုးဟာ သူတို႔စိတ္ဆႏၵေတြျပည့္၀ၿပီး သူတို႔ရဲ႕ဘ၀မွာ သူတို႔နည္းသူတို႔ဟန္နဲ႕ ေပ်ာ္ရႊင္ႏိုင္ဖို႔ ကၽြန္မ ဆုေတာင္းရမယ္။

ကၽြန္မဘ၀မွာ ေရွ႕ေလွ်ာက္ ၾကံဳေတြ႕ရဦးမယ့္ အခက္အခဲ၊ စိန္ေခၚမႈေတြကို အဲဒါေတြထက္ ခက္ခဲႏိုင္တဲ့ အတားအဆီးေတြအတြက္ ေျခနင္းခံုအျဖစ္ ကၽြန္မ သေဘာထားႏိုင္ရမယ္။

ေနာင္လာမယ့္ ေန႕ေတြမွာ “တကယ္လို႔” ဆိုတာနဲ႕ “အဲဒီလုိသာဆိုရင္” ဆိုတာေတြကို ကၽြန္မ ႀကိဳးစားေရွာင္က်ဥ္ႏိုင္ရမယ္။

တ႐ုတ္႐ိုးရာေဗဒင္အရေတာ့ ဆိတ္ႏွစ္မွာ ေမြးဖြားသူ ကၽြန္မအတြက္ ႏြားႏွစ္က သိပ္ၿပီး ၾကည္ၾကည္သာသာ ၾကိဳဆိုတာမဟုတ္ဘူးလို႔ သိရပါတယ္။ ဘယ္လိုပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ကၽြန္မေတာ့ ႏွစ္ထိပ္စီးကေန သံုးထိပ္စီးကို အလုိအေလ်ာက္ၾကီး ေရာက္သြားပါၿပီ။ ဒီေတာ့လည္း …………. အင္း၊ ကၽြန္မေတာ့ အသက္တစ္ႏွစ္ၾကီးလာျပန္ၿပီကိုးလို႔ ေရရြတ္႐ံုပါပဲ။

(ဟိုေရာက္ဒီေရာက္ ေရးထားျဖစ္တဲ့အတြက္ အားလံုးကို အားနာပါတယ္ေနာ္။ ဟိုဘက္အိမ္ေလးကိုလည္း ေရာက္တုနး္ေရာက္ခိုက္ လည္သြားၾကပါဦး၊  အားလံုးပဲ ေပ်ာ္ရႊင္ႏိုင္ၾကပါေစ။ 😀 ေက်းဇူး တင္ပါတယ္။ )

From Ko Ko Aung's Collections
Advertisements

ေမြးေန႕ မဂၤလာမွသည္

ညီမငယ္ေလး တစ္ေယာက္ရဲ႕ ေမြးေန႕ပါ။ နာမည္ကေတာ့ ထေနာင္းေပါ့။

သူ႔ရ႕ဲ ဘ၀အေပၚသေဘာထားက ရွင္းတယ္ရွင့္။ လုပ္စရာရွိတာ၊ လုပ္သင့္တယ္လို႔ သူကိုယ္တိုင္ခံယူတာကို လုပ္ႏိုင္သေလာက္ လုပ္သြားမွာပဲတဲ့၊ က်န္တဲ့ ရလဒ္ဆိုတာက တျခား အေျခအေနေတြလည္း ရွိေသးေတာ့ လုပ္သေလာက္မရလည္း ရသေလာက္ေတာ့ လုပ္ေနမွာပဲတဲ့။ အဲဒီလို ရွင္းလင္းတဲ့ အေတြးအျမင္ရွိထားတဲ့ ညီမေလးဆိုေတာ့ သူ႔ကို ဆုေတာင္းေပးဖို႔က ခပ္ခက္ခက္ပဲ။

 “Happy Birthday!” လို႔ ေျပာတာကို ကၽြန္မက ေမြးေန႕မွာ ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ ၊ ဒါမွမဟုတ္၊ ေပ်ာ္ရႊင္စရာ ေမြးေန႕ ျဖစ္ပါေစ လို႔ အဓိပၸါယ္ေပါက္ပါတယ္။ သူက ဘ၀ကို ဘယ္လို ပံုစံမ်ိဳးနဲ႕ပဲ ၾကံဳရသည္ျဖစ္ေစ တတ္ႏိုင္သမွ် ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္း ျဖတ္သန္းလိုသူ၊ ျဖတ္သန္းဖို႔ ၾကိဳးစားသူပါ။ အခ်ိန္တိုင္း၊ အေျခအေနတိုင္း၊ အျဖစ္အပ်က္တိုင္းကို မွ်တတဲ့ သေဘာထားလည္း ထားႏိုင္ပါေသးတယ္။ (ကၽြန္မက စိတ္မရွည္ဘူးရွင့္ 😦 )

ဒါက ကၽြန္မတို႔ရဲ႕ စည္ကားတဲ့ ေမြးေန႕အခမ္းအနားက ေမြးေန႕ ကိတ္ကေလးေပါ့။

ဒီေတာ့ ကၽြန္မက စိတ္ကို ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းေလး ထားၿပီး သူ႔အတြက္ ဆုေတာင္းေပးခ်င္ပါတယ္။ ေနာင္ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ၊ အခ်ိန္တိုင္းကို ေပ်ာ္ရႊင္ေအးခ်မ္းစြာ ျဖတ္သန္းႏိုင္ပါေစ ……………………..

ကဲ၊ ဒါပါပဲ ညီမေလးေရ။ အမက စကားေျပာ မေျပျပစ္တတ္လို႔ေနာ္။ လိုအင္ဆႏၵေတြနဲ႕ လုိအပ္မႈေတြၾကားမွာ ေခါင္းေနာက္ရတိုင္း အားေပးေဖာ္ညီမေလးအတြက္