စာသင္ျခင္း

ေက်ာင္းစာသင္ခန္းကို ခြဲခြါခဲ့သည္မွာ ၈ ႏွစ္။
အၾကာၾကီးေတာ့ မဟုတ္ေသးပါ။

တစ္ခါတစ္ခါ ေက်ာင္းေလးဘာေလး ျပန္တက္ခ်င္စိတ္ေပါက္ဖူးပါသည္။ ကိုယ္က်င္လည္ေနရသည့္အလုပ္က ေက်ာင္းမွာ သင္ခဲ့ရသည့္၊ ကိုယ္လည္း စိတ္ဝင္စားသည့္ ဘာသာရပ္မဟုတ္။ ဒါႏွင့္ပဲ အလုပ္မွာ စိတ္မဝင္စား၊ မေပ်ာ္မရႊင္ေတာ့လည္း မဟုတ္ျပန္ပါ။ နဂိုစိတ္က ဘာပဲ လုပ္ရသည္ ျဖစ္ေစ တတ္ႏိုင္သေလာက္ေတာ့ အံဝင္ခြင္က် ျဖစ္ခ်င္သည့္အတိုင္း ျဖစ္ေအာင္ေနသည္ေပါ့။ စာထပ္သင္ရမည္ကို စဥ္းစားသည့္အခ်ိန္မွာ ကိုယ့္ နဂို သင္ၾကားခဲ့ေသာ လမ္းေၾကာင္းကို ျပန္ကူးေျပာင္းလွ်င္ ေကာင္းမလား၊ လက္ရွိ လုပ္ငန္းခြင္မွာ အဆင္ေျပေစမည့္လမ္းေၾကာင္းကိုပဲ ေလွ်ာက္မည္လား။ ပိုဆိုးသည့္ေမးခြန္းက – “ငါ စာသင္လို႔ ျဖစ္ပါဦးေတာ့မလား”

ခု ၿပီးခဲ့သည့္ တနလၤာမွ ၾကာသာပေတးထိ ရက္တိုသင္တန္းတစ္ခု တက္ရပါသည္။ လုပ္ငန္းခြင္ လိုအပ္ခ်က္အရ အလုပ္က ထားေပးေသာ သင္တန္းပါ။ Building Construction Supervisor Safety Course ျဖစ္ပါသည္။ ကိုယ္က ေဆာက္လုပ္ေရးလုပ္ငန္းခြင္ထဲမွာ က်င္လည္ေနရသည္မို႔ ဆိုက္ထဲက ဒါရွိမွ အဝင္ခံမည္ဆိုလွ်င္ ဒါေလးရွိေအာင္ ေျပးလုပ္ရမည္ေပါ့။ ျဖစ္ေပၚခဲ့ေသာ စိတ္အလ်ဥ္မွာ ဤသို႔ –

ပထမေန႕ – ေနာက္ေတာ့ ဘယ္ေက်ာင္းမွ ထပ္မတက္ေတာ့ပါဘူးဟာ

ဒုတိယေန႕ – တက္ေတာ့လည္း ျဖစ္ေတာ့ ျဖစ္သြားမွာပါေလ။

တတိယေန႕ – ခုေန ေက်ာင္းထပ္တက္ရင္ ျဖစ္ေလာက္ပါေသးတယ္။ ငါ ဒီေလာက္ မေဝးေသးပါဘူး။

စတုတၳေန႕ – စာေမးပြဲသာ မေျဖရရင္ ေက်ာင္းတက္ရတာ အေတာ္ေကာင္းမွာပဲ။

စာေမးပြဲေျဖရန္ ၅ မိနစ္အလို – ေမးခ်င္တာသာ ေမးေတာ့၊ ေျဖခ်င္တာ ေျဖေတာ့မွာပဲ။ ေအာင္လက္မွတ္ ရေတာ့ ရေကာင္းပါရဲ႕။

စာေမးပြဲ ပထမပိုင္းေျဖၿပီး ဒုတိယပိုင္း မေျဖမီ – အင္း ဒီတိုင္းဆို ငါ့ေခါင္း မွတ္ႏိုင္ေသးသား။ စလံုးစခုလည္း မ်ိဳခ်႐ံုေပါ့။ မေက်လည္း ရပါတယ္။

စာေမးပြဲ ဒုတိယပိုင္း ေျဖၿပီးခ်ိန္ – ၿပီးေတာ့လည္း ၿပီးတာပါပဲေလ။ စာသင္ရတာလည္း လက္မွတ္ရဖို႔ဆိုရင္ေတာ့ အဆင္ေျပမွာပါ။

တနလၤာေန႕ ေအာင္စာရင္းထြက္ပါမည္။ ေအာင္မည္ဟုလည္း ထင္ပါသည္။ အလုပ္ႏွင့္ပတ္သက္ေသာ လက္မွတ္ ေနာက္တစ္ခု ထပ္ရေအာင္ ၆လၾကာ သင္တန္းတစ္ခု တက္ခ်င္စိတ္ ေပါက္ပါသည္။ ပိုက္ဆံ ၆၀၀၀ ေလာက္ ကုန္ပါမည္။ လခ ေကာင္းေကာင္းရေအာင္ ထပ္ရင္းမည့္ ပိုက္ပိုက္ ၆၀၀၀ ကို အိမ္မွာ လုပ္ငန္းတစ္ခု ေထာင္ရင္ေကာင္းမလား ခ်ိန္ထိုးၾကည့္လိုက္ပါဦးမည္။

ခဏတျဖဳတ္ ေက်ာင္းသားျပန္လုပ္ေသာ က်ည္ေပြ႕ သတင္းအစီရင္ခံျခင္း ဤတြင္ ၿပီးပါၿပီ။ 🙂

Gmail Motion!!!!

မေန႕က တစ္ေန႕လံုး ကိုယ္ေတာ့ျဖင့္ အျပင္ကို မထြက္ဘူး။ (အြန္လိုင္းမွာ ေလွ်ာက္မလည္တာ)။ ဧၿပီတစ္ရက္ေလ။ သိေတာ္မူၾကတဲ့အတိုင္း။

ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ မွတ္ခ်က္ခ်တယ္။ ငါ ဒီတစ္ႏွစ္ မခံရဘူး – လို႔။

ဒါေပမယ့္ စာတိုက္ပံုး ဖြင့္သူတိုင္း ျမင္ရမယ့္ ျဖားေယာင္းမႈတစ္ခုေပါ့။

ကိုယ္ က်ဆံုးသြားတယ္။ ဂူးဂဲလ္ရယ္ – – –

တစ္ကမၻာလံုးကို ေနာက္တဲ့ ဂူဂဲေၾကာင့္ တဂူးဂူး တဂဲဂဲ ျမည္ခ်င္စိတ္ ေပါက္သြားပါၿပီ။

ၾကည့္ေတာ္မူၾကပါကုန္။

အနည္းဆံုး မထြက္ေသးဘူးဆိုေတာ့ ေလက မေလွ်ာ့ပါကလား ဂူးဂဲလ္ ရယ္ . . . . . .  .